Μεταφράζοντας αριθμούς

Επειδή φίλοι μου δεν είμαστε (όλοι) νούμερα ,όσο κι αν προσπαθούν καθημερινά να μας κάνουν να το πιστέψουμε, παραθέτω τις παρακάτω διαπιστώσεις –προσθέστε κι εσείς τις δικές σας. Είναι η ζωή μας τα τρία τελευταία χρόνια και δεν ξέρω για πόσο ακόμη…

• Οι περισσότεροι είναι σκυθρωποί και σταματήσει να μιλάνε για μελλοντικά σχέδια.
• Οι περισσότεροι αγωνιούν ιδιαίτερα για το παρόν και την αιφνιδιαστική εμφάνιση εκτάκτων αναγκών που θα μεγαλώσει την ‘’μαύρη οικονομική τρύπα’’.
• Τα παιδιά ρωτούν τους γονείς τους γιατί δεν γελάνε.
• Όσοι σκέφτονται να κάνουν παιδί συνεχώς το αναβάλουν.Τα παιδιά έχουν γίνει ‘’τεκμήριο διαβίωσης’’.
• Η υγεία των περισσοτέρων έχει επιδεινωθεί. Ως υγεία νοείται και η ψυχική ,ενώ αποδεδειγμένα σε ήδη διαπιστωμένα προβλήματα υπάρχει έξαρση στην εκδήλωσή τους καθώς σωματοποιούνται οι στρεσσογόνες καταστάσεις που βιώνει ο οργανισμός.
• Η οικονομική ανέχεια οδηγεί(αναγκαστικά) τους περισσότερους στη ΜΗ λήψη των απαιτούμενων φαρμακευτικών αγωγών, στη ΜΗ πραγματοποίηση φυσικοθεραπειών, επισκέψεων σε οδοντιάτρους,ακόμη και σε ΜΗ πραγματοποίηση αναγκαίων προληπτικών εξετάσεων(αιματολογικές ,μαστογραφίες, ΠΑΠ τεστ κλπ).
• Οι ταξικές διαφορές έχουν γίνει τεράστιες.
• Η λογοκρισία κυριαρχεί στα ΜΜΕ και η τρομοκράτηση των μαζών έχει παραμερίσει και τα παραδοσιακά προσχήματα.
• Υπάρχει αύξηση της κατανάλωσης αλκοόλ και διαφόρων ψυχοτρόπων ουσιών(συμπεριλαμβανομένων και των ‘’απλών‘’ ηρεμιστικών).
• Διαπιστώνεται πλήρης απουσία αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο και απεναντίας επικρατεί η προσπάθεια επιβίωσης με βασικό μοτό:’’o θάνατος σου ,η ζωή μου’’. Παράλληλα μεγιστοποιούνται οι κάθε είδους κοινωνικοί αυτοματισμοί που οδηγούν σε πλήρη αποπροσανατολισμό και καννιβαλισμό το σύνολο της κοινωνίας.
• Σε όλους τους τομείς της ζωής μας εισάγεται ο όρος ‘’παραγωγικότητα’’ σαν μετρήσιμο μέγεθος.Παρακαλώ να μου προσδιορίσει κάποιος ειδικός πώς υπολογίζεται η παραγωγικότητα ενός δασκάλου, ενός γιατρού, ενός σκουπιδιάρη;
• ‘’Ο θάνατος του εμποράκου’’,είναι το έργο που έχει κόψει τα περισσότερα εισιτήρια τα τελευταία τρία χρόνια και συνεχίζει με μεγάλη επιτυχία…
• Οι αυτοκτονίες έχουν φτάσει να αποτελούν διέξοδο από την κρίση(?) και αποτελούν καθημερινό τραγικό φαινόμενο,το οποίο αντιμετωπίζεται σχεδόν σαν μια φυσιολογική εξέλιξη της κατάστασης.
• Οι μεγαλύτεροι άνθρωποι που δούλευαν μια ζωή για να έχουν μια αξιοπρεπή διαβίωση στα γεράματα τους, έχουν φτάσει σε πλήρη απόγνωση .Εκτός των προβλημάτων της ‘’τρίτης ηλικίας’’ αδυνατούν να χαρούν παίρνοντας ένα δωράκι στα εγγόνια τους.
• Τα λαμόγια της πολιτικής, της δημόσιας διοίκησης ,των νοσοκομείων κλπ εξακολουθούν να περνάνε μια χαρά(εκεί υπάρχει το πραγματικό και συσσωρευμένο λίπος) ,αναλαμβάνοντας μάλιστα και υπεύθυνες θέσεις(διοικητές οργανισμών κλπ)
• Μετά από τρία χρόνια θυσιών και αιματηρών περικοπών σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας ,τίποτα δεν έχει αλλάξει στη λειτουργία και το ύφος της περίφημης κρατικής μηχανής. Αντίθετα όλες σχεδόν οι υπηρεσιες ,από πολεοδομίες μέχρι νοσοκομεία και από τοπική αυτοδιοίκηση μέχρι την αστυνομία,όλα είναι προς το χειρότερο.
• Όπως εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ΑΝ τώρα κάτι λειτουργεί καλά ψάξτε πιο μέσα για να βρείτε κάποιον ή κάποιους υπαλλήλους (δημόσιους ή ιδιωτικούς) που έχουν φιλότιμο.
• Η περίφημη ιδιωτική πρωτοβουλία είναι μια φούσκα. Όλα αυτά τα χρόνια που γιγάντωσαν τη διαφθορά και τη διαπλοκή ,οι μεγάλες εταιρίες στέκονταν στα πόδια τους με απευθείας αναθέσεις μεγάλων δημοσίων έργων.
• Ο καφές παραμένει ακριβός.Τα μπουζούκια (τις μέρες που ανοίγουν) παραμένουν γεμάτα.
• Εναλλακτικοί τρόποι θέρμανσης και οικονομική οδήγηση.
• Τα iphone είναι παραδόξως πολλά και σε χέρια ‘’αγανακτισμένων’’.
• Μειώθηκαν τα Kαγιέν που κυκλοφορούσαν στις λεωφόρους μας.

Τι θέλει να πει ο ποιητής; Ότι τελικά κατασκευάστηκαν και στην Ελλάδα αυτά τα τούνελ που συναντούσε κανείς παλιότερα μόνο στο εξωτερικό και θα μπορούσες να τα περιγράψεις κάπως έτσι : ’’Μπαίνεις και δεν θυμάσαι πότε βγαίνεις’’.