Ένα ΟΧΙ,μια μεγάλη μαγκιά

To ''OXI'' της 28ης Οκτωβρίου 1940 έχει καταγραφεί από τους ιστορικούς μας ,έχει αποτιμηθεί η αξία του και έχει περάσει στη συνείδησή μας ως η πιο σωστή απάντηση από έναν άνθρωπο (Ιωάννη Μεταξά) που δεν θα εξέπληττε πολλούς λέγοντας τότε ''ΝΑΙ''.

Στο χώρο του ποδοσφαίρου τα ΟΧΙ και τα ΝΑΙ έχουν να κάνουν κυρίως με μεταγραφές.Απλά κάποιος δέχεται ή όχι την πρόταση μιας ομάδας.Βέβαια όπως και στη ζωή υπάρχουν οι εύκολες και προφανείς απαντήσεις που συνυπάρχουν με τις δύσκολες και παράδοξες. Όταν πχ παίζεις στην Παναχαϊκή και σου κάνει πρόταση ο Παναθηναϊκός δεν έχεις να σκεφτείς πολλά για να πεις το ΝΑΙ.Όταν παίζεις όμως στον ΠΑΟΚ και σε ζητούν στον Άρη ,έχεις να σκεφτείς πολύ περισσότερα από τα λεφτά…

Όταν πάλι παίζεις στον Απόλλωνα Αθηνών και σε ζητάει ο Ολυμπιακός, δίνοντας σου ‘’λευκή επιταγή’’ ο πανίσχυρος Σωκράτης Κόκκαλης ,η προφανής επιλογή είναι ΝΑΙ .Έχοντας μάλιστα και τη συγκατάθεση του προέδρου της ομάδας (με τις γνωστές και ισχυρές διασυνδέσεις στο παρασκήνιο, Κώστα Αλαμάνου),όλα συνηγορούν στο ΝΑΙ.

Κι όμως φίλοι μου ,όταν λέγεσαι Ντέμης Νικολαΐδης και η καρδιά σου χτυπάει μόνο για την αγαπημένη σου ΑΕΚ ,το ΟΧΙ είναι η μεγάλη απάντηση που δείχνει χαρακτήρα και ''τρελλαίνει'' τους φιλάθλους της Ένωσης! Είναι μεγάλη μαγκιά.

Όποια ομάδα κι αν υποστηρίζει κανείς,σε όποια χώρα του κόσμου κι αν ζει, θα ήθελε έναν τέτοιο παίχτη-οπαδό στην ενδεκάδα… Δεν θα επεκταθώ σε άλλες λεπτομέρειες.

Όσα κι αν θέλει (και πρέπει) να καταλογίσει ο κάθε ΑΕΚτζής στον ‘’κοντό’’ για τις διοικητικές του επιλογές και τις παράλληλες μπίζνες πάνω στα φτερά του Δικεφάλου,δεν μπορεί να μην του αναγνωρίσει το μεγάλο ‘’ΟΧΙ’’ τότε. Ήταν καλοκαίρι του 1996 και ρίσκαρε ανοιχτά να τελειώσει την καριέρα του, με την επιμονή του να παίξει στην ομάδα που αγαπούσε. Τα υπόλοιπα είναι θέμα μεγάλης συζήτησης.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,η ιστορία αυτή αποδεικνύει την αξία του ΟΧΙ γενικότερα στη ζωή μας,σε μια εποχή που είναι ανάγκη να το φωνάξουμε όσο ποτέ άλλοτε.