Πέμπτη 19 Απριλίου 2012

Άμα δε θέλει να μπει…

Yπάρχει μια αμιγώς ποδοσφαιρική έκφραση που περιγράφει αγώνες όπου είναι προφανές ότι η μία ομάδα έχει άστρο και η άλλη ένα μαύρο σύννεφο από πάνω της:
''…μέχρι το πρωί να παίζουν γκολ δεν βάζουνε..''.

Νομίζω ότι κάτι τέτοιο παρακολουθήσαμε στον πρώτο ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ μεταξύ Τσέλσι και Μπαρτσελόνα. Οι Ισπανοί έπαιζαν τους Άγγλους σαν τη γάτα με το ποντίκι από την αρχή του ματς.Όμως το ''ποντίκι'' ξέφυγε για μια στιγμή και έκανε το γκολ στο τελευταίο λεπτό του ημιχρόνου με έναν παίκτη πραγματικό λιοντάρι.Τον αξεπέραστο Ντιντιέ Ντρογκμπά,τον επιθετικό που ενσαρκώνει μόνος του κάθε προσπάθεια για γκολ των ''μπλε'' εδώ και πολλά χρόνια.

Τελικό σκορ 1-0 ,άδικο με βάση τις ευκαιρίες και τα δοκάρια της Μπάρτσα ,αλλά δίκαιο με βάση την τακτική του Ντι Ματέο που ανάγκασε το Μέσι στο πρώτο μέρος να γυρίζει πολύ πίσω για να παίρνει τη μπάλλα και στο δεύτερο να αναγκάζεται να πηγαίνει ''μόνος εναντίον όλων'' μήπως και καταφέρει να διασπάσει την πολύ καλή αμυντική διάταξη των Λονδρέζων.

Ήταν φανερή η διαφορά στην ποιότητα των δύο ομάδων.Ήταν φανερή επίσης η δίψα και η θέληση των γηπεδούχων να σταματήσουν επιτέλους το ''μπλαουγκράνα'' τρένο.Ήταν φανερό από ένα σημείο και μετά ότι δεν πρόκειται να βάλει γκολ η κάτοχος του τροπαίου,γιατί απλά ''δεν την ήθελε'' χθες.

''Συν Αθήνα και χείρα κίνει..'',έλεγαν οι Αρχαίοι μας και αυτό ακριβώς συνέβη χθες στο Στάμφορντ Μπριτζ,υπογραμμίζοντας την υπερπροσπάθεια της Τσέλσι να μη δεχθεί γκολ. Πολύ περισσότερο ίσως ισχύει αυτό που λένε οι νεοέλληνες στα γήπεδα ''άμα δε θέλει να μπει η #$%^ μπάλλα ,δεν μπαίνει με τίποτα!''.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου