Σεντρεμπακάρα!

Μετά το νικηφόρο πέρασμα της ΑΕΚ από την Τρίπολη με το εμφατικό 0-3 και εμφάνιση ομάδας που (όπως και στις Σέρρες) ήξερε τι ζητούσε στο γήπεδο,οι περισσότεροι ίσως να καταχωρήσουν στους διακριθέντες (και λογικά), παίκτες από τη μέση και μπροστά.Το Λυμπερόπουλο, το Σκόκο ,το Μπλάνκο.Λίγοι νομίζω θα σταθούν σε έναν πολύ μεγάλο παίκτη που στο συγκεκριμένο παιχνίδι όπως και στα περισσότερα φέτος, είναι το Α και το Ω της άμυνας της ΑΕΚ.Ο Μανωλάς έφυγε νωρίς με κάποια θλάση,ο Νασούτι που μπήκε είναι ζήτημα αν βρήκε πάνω από μια φορά συμπαίκτη του στις πάσες που επιχείρησε...Αυτός εκεί –βράχος να παίζει 2 και 3 ματς την εβδομάδα και με την υψηλή του τεχνική (για αμυντικό τουλάχιστον) να προσπαθεί να οργανώσει το παιχνίδι της ομάδας.

Μιλάω φυσικά για τον ‘‘Κολοσσό’’ Τραϊανό Δέλλα. Όπως θα έλεγαν κι οι πιο παλιοί ‘‘Σεντρεμπακάρα’’! Πολλοί βιαστήκαμε να τον τελειώσουμε από την προηγούμενη θητεία του στην ΑΕΚ. ‘‘Βαρύς ,δεν στρίβει’’ και πολλά άλλα τέτοια ακούστηκαν και γράφτηκαν.Αυτός όμως με ελαφρώς γκριζαρισμένα μαλλιά ,την κούραση να φαίνεται πλέον στο προσωπό του και παρά τα προσωπικά θέματα που τον απασχολούν (είναι γνωστή η περιπέτεια υγείας της γυναίκας του) συνεχίζει να παραδίδει μαθήματα για τη θέση του στόπερ στη ζώνη στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.Κόβει με αρχοντικό στυλ,κάνει τρομερές τοποθετήσεις προβλέποντας συνήθως τις φάσεις,δεν χάνει κεφαλιά και βάζει τη μπάλλα κάτω ξεκινώντας την επίθεση της ομάδας από πίσω.Όταν χρειαστεί (και στη φετινή ΑΕΚ χρειάζεται συχνά) αγριοκοιτάζει και κανένα από αυτούς που νομίζουν ότι η ομάδα υπάρχει για να κάνουν τα τερτίπια τους...

Κανένας εν ενεργεία Έλληνας στόπερ δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί του .Ο Κυργιάκος ήταν και θα παραμείνει ένας Βraveheart (όπως τον έλεγαν οι Σκοτσέζοι της Ρέϊντζερς) που θα προσπαθεί παλεύοντας με πάθος,κρατώντας και κλωτσώντας (ότι βρει).Ο Αβραάμ μπορεί να είναι γρήγορος και σαφώς βελτιωμένος,προβάλλεται πολύ γιατί παίζει στον Ολυμπιακό,αλλά σε επίπεδο τεχνικής και αντίληψης στέκεται πολύ χαμηλότερα.Ο Παπασταθόπουλος είναι ο μόνος ίσως που μελλοντικά θα μπορέσει να τον ξεπεράσει,κυρίως λόγω συγκροτημένου χαρακτήρα και προσωπικότητας στο γήπεδο.Δεν συνεχίζω με άλλους γιατί η διαφορά είναι τεράστια.Ο Μανωλάς είναι τυχερός που τον έχει δίπλα του και έχει συμπαίκτη ένα κεντρικό αμυντικό που μόνο με τον θείο του το Στέλιο θα μπορούσε να συγκριθεί.Από τους ξένους που παίζουν στη Σούπερλιγκ είναι στο ίδιο επίπεδο με το Σουηδό ,τον Μέλμπεργκ.

Μακάρι όταν αποφασίσει να σταματήσει την μεγάλη του καριέρα να τον τιμήσουν όπως του αξίζει και να συνεχίσει από κάποιο άλλο πόστο να συμβουλεύει τους μικρούς που θα ήθελαν να του μοιάσουν.Να είσαι καλά Τραϊανέ!