Τί έγινε ρε παιδιά;

Γράφω αυτό το άρθρο αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα ΑΕΚ – Ολυμπ.Βόλου 0-4,
οπότε υπολογίστε και ένα μεγάλο βαθμό φόρτισης.Δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ξανά η ΑΕΚ έφαγε 4 γκολ εντός έδρας ,βάζοντας μέσα και παιχνίδια της Ευρώπης.Ίσως να είναι αρνητικό ρεκόρ στη ιστορία του δικεφάλου.Κρίμα...

Μετά από αυτό το ματς, κάθε ενωσίτης νιώθει ταπεινωμένος ,οργισμένος και απογοητευμένος γιατί πάνω που άρχισε να πιστεύει ότι μπορεί αυτή η ομάδα να σταθεί κάπως στο γήπεδο,κυρίως λόγω της παρουσίας του Μανόλο Χιμένεθ,ήρθε αυτή η σφαλιάρα από την ομάδα του Τσιώλη και του Μπέου για να γυρίσουν όλα ανάποδα.

Αυτά τα περί πολλών αγωνιστικών υποχρεώσεων είναι δικαιολογίες.Όχι γιατί υποτιμώ το Βόλο ,που απέδειξε ότι είναι πάρα πολύ καλή ομάδα(και δεν είναι τυχαίο ότι κέρδισε και τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ) και μπράβο στο Σάκη Τσιώλη που είναι κατά τη γνώμη μου ο κορυφαίος Έλληνας προπονητής αυτή τη στιγμή.Ούτε γιατί νομιμοποιείται να επικαλεστεί τις άτυχες στιγμές ,όπως ο τραυματισμός του Δέλλα ,από τον οποίο ξεκίνησε το δεύτερο γκολ του Βόλου μόλις στο 19ο λεπτό.Αλλά γιατί αν θέλεις να λέγεσαι μεγάλη ομάδα χρειάζονται πολλά και η ΑΕΚ δυστυχώς δεν τα έχει στην παρούσα φάση της ιστορίας της.

Δεν πρέπει όμως όσο πικραμένοι κι αν είμαστε να αρχίσουμε τους αφορισμούς για τους παίκτες.Ήταν οι ίδιοι που την περασμένη Τετάρτη κέρδισαν καθαρά τον Παναθηναϊκό.
Κατά τη γνώμη μου το σημερινό παιχνίδι ήταν από αυτά που σου στραβώνουν από την αρχή και μετά δεν μαζεύεται με τίποτα.Μια κακή παράνθεση.Απλά μας χάλασε το Σαββατόβραδο.Οι παίκτες προσπάθησαν αλλά δεν πήγαινε τίποτα καλά.Συμβαίνουν κι αυτά.Το κακό είναι ότι θα φάμε πολλή καζούρα στη δουλειά τη Δευτέρα .Μέχρι εκεί όμως.

Ψυχραιμία ,πάμε για το επόμενο .Εξάλλου πάλι στα play-offs θα είμαστε.