Τρίτη 1 Ιουνίου 2010

Επιστροφές…

‘Επιστροφές , καταστροφές…’ ή ‘..γύρισε κοντά μου αγάπη μου μεγάλη..’.

Με αφορμή την πιθανολογούμενη επιστροφή του Νίκου Λυμπερόπουλου και του Τραϊανού Δέλλα στην ΑΕΚ διαλέγετε και παίρνετε ποιό λαϊκό άσμα νομίζετε ότι ταιριάζει καλύτερα στην περίπτωση.Κατά πόσο δηλαδή μια ομάδα ωφελείται ή ζημιώνεται από την επιστροφή ενός γερόλυκου, ενός ασώτου ή ακόμη και ενός αγαπημένου της εξέδρας.

Για το Λύμπε ειδικότερα,είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση καθώς κατά τη διάρκεια της περασμένης σεζόν ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την Εθνική ομάδα,μη ανεχόμενος την αντιμετώπιση του Ρεχάγκελ στο ματς με τη Μολδαβία εκτός (άσχετα αν επίσημα δεν ειπώθηκε ποτέ κάτι τέτοιο) και χωρίς να υπολογίσει την πιθανή συμμετοχή του στο Μουντιάλ της Ν.Αφρικής(once in a lifetime…).Αυτό το περιστατικό ήρθε να δέσει απόλυτα με την εικόνα που έχει δείξει μέχρι τώρα στην καριέρα του:Mεγάλος παίκτης με αντίστοιχα ισχυρή προσωπικότητα, πάντα με ξεκάθαρες απόψεις ,με αρχές και ήθος,που όσο κι αν ακούγεται κλισέ ,αναμφίβολα ο Νίκος Λυμπερόπουλος διαθέτει και αποτελεί βασικό κριτήριο στις επιλογές του.Λίγα λόγια και σταράτα.

Παράλληλα ο Δέλλας δέθηκε με την ΑΕΚ και τον κόσμο της, αν και έφυγε άδικα την πρώτη φορά ,καθώς ο Σάντος τότε, έκρινε ότι δεν ‘κάνει’ για την ομάδα....Ευτυχώς για τον ίδιο βέβαια που πήγε στην Ιταλία και έκανε μεγάλη καριέρα σε Ρόμα και Περούτζια και γύρισε σαν ‘Κολοσσός’ πλέον μετά το EURO 2004 . Όπως και ο Λύμπε , απέφευγε τα πολλά λόγια (αν και επίσης ‘έφαγε’ άδειασμα από το Ρεχάγκελ και με την εικόνα του στο γήπεδο ,που ήταν πάντα αρχοντική (παρά το βαρύ και επιρρεπές στους τραυματισμούς κορμί του) εκτιμήθηκε και αγαπήθηκε από τον κόσμο , που πάντα καταλαβαίνει και αναγνωρίζει τους άξιους!

Το ενδεχόμενο επιστροφής των 2 Ελλήνων διεθνών ,φέρνει στο μυαλό μας κάποιες παλιότερες περιπτώσεις και κάνοντας ένα flash back πολλοί θα θυμηθούν την επιστροφή του Θωμά Μαύρου στον Πανιώνιο,με τον οπoίο αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος , αφού προηγουμένως τον είχε ‘τελειώσει’ από την αγαπημένη του ΑΕΚ ο…Αλέφαντος(!).To ίδιο συνέβη και με το Νίκο Αναστόπουλο που κρέμασε τα παπούτσια του στη Νέα Σμύρνη,μετά τη μεγάλη του καριέρα σε Ολυμπιακό και Αβελίνο। Ο Νίκος Μαχλάς γύρισε στονΟΦΗ (αν και ΄κρέμασε΄τα παπούτσια του στον ΑΠΟΕΛ) έχοντας πάρει το χρυσό παπούτσι με τη VITESSE στην Ολλανδία αναγκάζοντας τους ντόπιους να χορεύουν συρτάκι τραγουδώντας το όνομά του!

Ακόμη, ο Τάσος Μητρόπουλος γύρισε 40άρης πια στον Ολυμπιακό ,απλώς και μόνο για να κλείσει εκεί την καριέρα του,έχοντας πάρει πρωτάθλημα με την ΑΕΚ και τριγυρίζοντας σε διάφορες επαρχιακές ομάδες. Ο Δημήτρης Σαραβάκος επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, όπου δεν του φέρθηκαν και με τον καλύτερο τρόπο , αφού προηγούμενως είχε επίσης περάσει θριαμβευτικά από τη μεγάλη ΑΕΚ του Μπάγιεβιτς (πριν την προδοσία-sorry) . Ιδιαίτερη περίπτωση (και μάλλον εξαίρεση)είναι αυτή του Γιώργου Καραγκούνη καθώς γύρισε από το εξωτερικό (και από ομάδες – μεγαθήρια όπως Ίντερ και Μπενφίκα ) σε καλή ποδοσφαρική ηλικία και πήρε το νταμπλ με τον Παναθηναϊκό.

Φυσικά ο κατάλογος είναι πολύ μεγάλος ,υπάρχουν όμως κάποια δεδομένα στις επιστροφές που στατιστικά επαληθεύονται. Συνήθως λοιπόν όταν ο παίκτης είναι προχωρημένης (ποδοσφαρικά πάντα) ηλικίας, δεν έχει πολλές φιλοδοξίες και περιμένει να γυρίσει σε μία κατάσταση γνώριμη,χωρίς πολλές απαιτήσεις γι’ αυτόν (άρα και πιο χαλαρή προπόνηση) ,αλλά και με δυνατότητα ‘βέτο’ για το χρόνο συμμετοχής και τη θέση του στο γήπεδο ,κλείνοντας την καριέρα του «στην ομάδα που αγάπησε..».Το τελευταίο αποτελεί συχνό σημείο τριβής , αφού κανένας

(μα κανένας) ποδοσφαιριστής, από τις τοπικές κατηγορίες μέχρι την PREMIER LEAGUE δεν συμφιλιώνεται με την ιδέα να μπαίνει ή να βγαίνει αλλαγή ,ακόμη και όταν πλησιάζει (ή έχει ξεπεράσει) τα δεύτερα –άντα του (κι ας πονάνε όλες του οι αρθρώσεις...!).

Τελικά αν ωφελείται μια ομάδα από τις παραστάσεις και το ειδικό βάρος ενός βετεράνου ποδοσφαιριστή ή φορτώνεται ένα συμβόλαιο που περιμένει κάποια στιγμή να λήξει, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.Κατά τη γνώμη μου είναι μικρότερο το ρίσκο να εμπιστευθείς θέση βασικού σε 18χρονο....

Ένας παλιός προπονητής έλεγε όταν έβλεπε παίκτη να κατεβάζει τις κάλτσες, ότι ήταν ώρα να γίνει αλλαγή. Παραφράζοντάς τον θα έλεγα ότι όταν για κάποιο παίκτη αρχίζουν να γράφουν πιο συχνά ‘..ο 36χρονος φορ ή ο έμπειρος χαφ...’ από το ‘ο γρήγορος μπακ ή τεχνίτης μέσος ’ είναι ώρα να σταματήσει






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου