Βασίλισσα για πάντα στις καρδιές μας!

''Η Ελλάς ενίκησε!Η ΑΕΚ ενίκησε…Είμαστε Πρωταθλητές Ευρώπης. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τι γίνεται. Κλαίνε όλοι. Οι χιλιάδες των Ελλήνων φιλάθλων κλαίνε. Χιλιάδες κεριά έχουν ανάψει, χιλιάδες φωτοβολίδες, βαρελότα…''.

Έχω ακούσει τον πατέρα μου να διηγείται αμέτρητες φορές την ημέρα που μπασκετική ΑΕΚ σαν σήμερα 4 Απριλίου του 1968 κατέκτησε το κύπελλο Κυπελλούχων στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο.Και να δακρύζει…Το ίδιο και πολλοί άλλοι γηραιότεροι - μάλιστα οι 2 στους 3 που λένε τις δικές τους ιστορίες για τον περίφημο εκείνο αγώνα , ισχυρίζονται ότι ήταν ‘’μέσα’’. Πιο μικρός το θεωρούσα υπερβολή σαν αποτέλεσμα του πάθους και του δέους με τα οποία έζησαν όλοι τότε εκείνο το ματς. Όμως μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι οι περισσότεροι έλεγαν αλήθεια!

Το Παναθηναϊκό Στάδιο εκείνο το βράδυ κατακλύστηκε από 80.000 κόσμο ,που είχαν πάρει θέση από νωρίς το μεσημέρι μέσα στο λιοπύρι! Εξακολουθεί μέχρι σήμερα να αποτελεί φυσικά ρεκόρ προσέλευσης θεατών σε αγώνα μπάσκετ! Ακούγεται τρελό, όμως αν προσπαθήσει κάποιος να μεταφερθεί στα ήθη και έθιμα της εποχής εκείνης ,όταν ίσχυαν μέχρι ποινής οι ώρες κοινής ησυχίας(14:00-17:30!), η Ομόνοια είχε συντριβάνι και το ραντεβού με…''πρόσωπο'' σήμαινε κέρασμα σε ζαχαροπλαστείο(!!!),θα καταλάβει εύκολα ότι ήταν το γεγονός της χρονιάς και όχι μόνο!

Μια ευκαιρία για εξωστρέφεια (αν και περίοδος χούντας όπου όλα ήταν προς εκμετάλλευση υπέρ του καθεστώτος…), οπαδική περηφάνεια για την ΑΕΚ του Αμερικάνου, του - αφύσικα για την εποχή ψηλού - Τρόντζου και των υπολοίπων ,που κατάφεραν με τις…ελβιέλες τους πάνω στο τσιμέντο να κερδίσουν τη φημισμένη Σλάβια Πράγας!Με μια μικρή βοήθεια βέβαια και από τους... φωτογράφους!Για το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε κάτι από τα χιλιοειπωμένα.

Αυτό που  επίσης μένει χαραγμένο στην ιστορία είναι η περιγραφή του αγώνα από τον Βασίλη Γεωργίου,η γλαφυρότητα και το πάθος του οποίου ακόμη και σήμερα προκαλεί ρίγη συγκίνησης!.(Kάνε κλικ εδώ για απόσπασμα της περιγραφής  https://www.youtube.com/watch?v=6s4UOAd3cNA).

Τιμή και δόξα λοιπόν στους συντελεστές εκείνης της μεγάλης επιτυχίας και να μην ξεχνάμε ότι ήταν μόνο μία από τις πολλές φορές που ο αθλητισμός κατάφερε να ενώσει αυτό τον  διαχρονικά αλληλοσπαρασσόμενο λαό…

''Ε-Ε-Ε-ΝΩ-ΣΙΣ!''