Όταν έπαιζε με τα άλλα παιδάκια ήθελε πάντα αυτό να κερδίζει, γιατί στο σπίτι του έλεγαν ότι είναι ο καλύτερος και όφειλε να είναι πρώτος παντού…
Στην παιδική χαρά ο Ρεντούλης έβρισκε κι άλλα παιδάκια για παιχνίδι .Παρά το γεγονός ότι ήταν και το ίδιο πολύ ικανό στο τρέξιμο, στη μπάλλα, στο σκαρφάλωμα και σε άλλα παιχνίδια, κάποιες φορές εμφανίζονταν κάποιοι πιτσιρικάδες πιο καπάτσοι που- παρά τα τρύπια παπουτσάκια τους- τον κέρδιζαν… Ο Ρεντούλης τσαντιζόταν.
Μια φορά ,δυο φορές , παραπάνω δεν άντεξε το παιδάκι. Το είπε στο μπαμπά του κι εκείνος με απόλυτη φυσικότητα-αφού έτσι είχε μάθει να κάνει τις μπίζνες του- είπε στο γιο του να μην ανησυχεί και να αρχίσει να χαρίζει δωράκια στα άλλα παιδιά με αντάλλαγμα να τον αφήνουν να κερδίζει… Έτσι κι έγινε. Κάποια το δέχτηκαν αμέσως θαμπωμένα από τη λάμψη των ''δώρων'', κάποια άλλα δίστασαν και κάποια λιγότερα συνέχισαν στο ίδιο στυλ: ''…εμείς θα παίζουμε όπως μας αρέσει και κράτησε τα δώρα σου,δεν τα 'χουμε ανάγκη!''.
Αυτό τον εκνεύρισε πολύ αφού δεν περίμενε τέτοια αντίδραση. Δεν είχε μάθει να του λένε ‘’όχι’’ και να τον αγνοούν. Προσπάθησε με τη βοήθεια των νέων ‘’φίλων’’ του να τα απομονώσει, κοροϊδεύοντας τα παλιά τους ρουχαλάκια και κάνοντας ντροπιαστικές –για τα άλλα- φάρσες . Όμως ούτε έτσι τα κατάφερε. Στράφηκε πάλι στο μπαμπά του για βοήθεια κι εκείνος αγόρασε την παιδική χαρά-κάνοντας επίδειξη δύναμης- αφήνοντας πλέον να μπαίνουν μέσα μόνο όσα παιδάκια έκαναν τα κέφια του γιου του…
Όμως μετά από λίγο ο Ρεντούλης το βαρέθηκε κι αυτό ,γιατί κατάλαβε ότι δεν είναι είναι ωραίο να μην υπάρχει κάποιος ικανός να τον ανταγωνισθεί και να νιώσει τη χαρά του παιχνιδιού. Γιατί η χαρά της νίκης χωρίς παιχνίδι και αντίπαλο δεν υπάρχει… Κι έτσι με τον καιρό έμεινε μόνο του μέσα στο χρυσό κλουβί της παιδικής χαράς του..»
Στο παραπάνω αυτοσχέδιο παραμυθάκι στη θέση του παιδιού βάλτε τον Ολυμπιακό και παρομοιάστε το περιβάλλον της παιδικής χαράς με αυτό του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Επιτρέψτε μου αυτή την υπερβολή.
Είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη μια εξήγηση γιατί φέτος ο ποδοσφαιρόφιλος περιμένει χωρίς τη συνηθισμένη λαχτάρα και με το λιγότερο ενδιαφέρον των τελευταίων ετών, την έναρξη της ποδοσφαιρικής σεζόν στην Ελλάδα. Συνεπικουρεί βέβαια και η οικονομική κρίση που έχει γονατίσει τον απλό κόσμο που αγαπάει το ποδόσφαιρο.
Όμως κι ο Ρεντούλης πόσο θα παίζει μόνος του; Και τα άλλα παιδάκια έχουν ψυχή!
...Συνεπικουρεί και το ανυπαρκτο κρατος,ανυπαρκτη ομοσπονδια ποδοσφαιρου, μη εφαρμογη των νομων που αφηνη ενα σωρο απατεωνες να ανακατευονται με το ποδοσφαιρο, οι οπαδικες φυλαδες που θελουν ολες κλεισιμο ,η ελειψη αθλητικης παιδειας,που δημιουργει ηλιθια βια και αποστροφη των υγειων φιλαθλων απο τα γηπεδα, Η μη σωστη παροχη υπηρεσιων απο τις ομαδες[ αθλια γηπεδα-τουαλετες για φτυσιμο]. Δεν νομιζω να ξαναβρεθω -δυστυχως- συντομα σε γηπεδο γιατι δεν περισευουν χρηματα για ''αθλια'' θεαματα [σε ολα τα σπορ] με οπαδικη βια ακομη και σε γυναικειο βολευ!!!! Και οπως εχω ξαναπει ,''κανενας δεν θα εκμεταλευτη την αγαπη μου προς το ποδοσφαιρο και την ομαδα μου για να την ...''σωσει'' και να βγαλη και κανα φραγκακι ! ΠΟΤΕ !!!
ΑπάντησηΔιαγραφήFOUNES !