Πραγματικά μεγάλος,μακάρι και εξάστερος!

Όσοι είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν τη μεγάλη έκρηξη του ελληνικού μπάσκετ από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 με τη μυθική ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης και την Εθνική Ελλάδας με το Ευρωμπάσκετ του ’87,σίγουρα θα θυμούνται το δέος και το φόβο όταν αντιμετωπίζαμε τις ξένες ομάδες.

Όταν για παράδειγμα ο μεγάλος Άρης του αξεπέραστου Νίκου Γκάλη αντιμετώπιζε το Νοέμβριο του 1986 στο Κύπελλο Κόρατς την Τρέϊσερ Μιλάνου του Μπόμπ Μάκαντου (μεγάλου σταρ του ΝΒΑ),οι φίλαθλοι έκαναν το σταυρό τους κι όταν ακόμα η ελληνική ομάδα ήταν μπροστά με 31 πόντους! Η ομάδα όλων των Ελλήνων τότε νίκησε την Τρέϊσερ με 98-67 ,σε μια εποχή που η ομάδα του Μιλάνου χαρακτηριζόταν ως η 31η ομάδα του ΝΒΑ! Παρόλαυτα ο φοβερός Άρης στον δεύτερο αγώνα έχασε με 34 και αποκλείστηκε! Μιλάμε για τέτοιο φόβο! Βέβαια για το συγκεκριμένο ματς ακούστηκαν πολλά...

Ονόματα όπως η Μακάμπι,η Ρεάλ,η Μπαρτσελόνα ,η Τσιμπόνα,η Γιουγκοπλάστικα φάνταζαν ως τεράστιοι κι αξεπέραστοι ογκόλιθοι.Η κλήρωση που τους έφερνε στο δρόμο μας αντιμετωπιζόταν ως η χειρότερη δυνατή και οι προσδοκίες έφταναν μέχρι μια αξιοπρεπή ήττα,ενώ μια ανέλπιστη πρόκριση οδηγούσε κατευθείαν στο κυκλικό συντριβάνι της Ομόνοιας και αντιμετωπιζόταν ως θαύμα!

Ακόμη και με το αξεπέραστο δίδυμο Γκάλη – Γιαννάκη,το ίδιο ένιωθες και με την Εθνική απέναντι στην ενιαία και φοβερή τότε Γιουγκοσλαβία, στην υπερδύναμη Σοβιετική Ένωση,στην Ιταλία,στην Ισπανία.

Όλα αυτά μέχρι αρκετά χρόνια πριν όταν οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι με τα λεφτά τους και την αγάπη τους για την ομάδα,έκαναν τον Παναθηναϊκό κορυφαία ομάδα της Ευρώπης.Όχι μια φορά.Πέντε και πάνε για την έκτη!Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι αναθέτοντας τη διαχείριση της ομάδας στον Ομπράντοβιτς,οι Ευρωπαίοι πλέον βλέπουν την ελληνική ομάδα όπως βλέπαμε εμείς παλιά αυτούς.Έτσι ακόμη και η Μπαρτσελόνα που σύμφωνα με τους μπασκετικούς ήταν αχτύπητη φέτος,υποκλίθηκε στην παρέα του Δημήτρη Διαμαντίδη και έκαναν περήφανη όλη τη φίλαθλη Ελλάδα,ανεξαρτήτως συλλογικών προτιμήσεων!

Είναι αλήθεια!Οι ξένοι κάπου μας φοβούνται πραγματικά για την αξία μας κι όχι μήπως τους φάμε κι άλλα δανεικά!Χίλια μπράβο στον μπασκετικό Παναθηναϊκό,που από τον θρυλικό "Τάφο του Ινδού" έφτασε να ατενίζει την Ευρώπη από το πιο ψηλό σκαλοπάτι ,χωρίς να ζαλίζεται και με τους υπόλοιπους να "του βγάζουν το καπέλο"!

Όμως μια μαύρη σελίδα στην ιστορία αυτού του συλλόγου γράφτηκε στις 18 Οκτωβρίου 1994 στο Μετς,όταν αναγκάστηκε να σταματήσει το μπάσκετ ο μυθικός Νικ Γκάλης φορώντας για τελευταία φορά την πράσινη φανέλα.Χωρίς αυτόν λίγοι θα έπαιζαν ακόμη με την πορτοκαλί μπάλλα και σίγουρα καμιά από όλες αυτές τις επιτυχίες δεν θα είχε γίνει πραγματικότητα.Μήπως ήρθε η ώρα να τον τιμήσει ο ΠΑΟ για την προσφορά του καλώντας τον στο final four στη Βαρκελώνη,αφού τα καρντάσια στη Θεσσαλονίκη έτσι κι αλλιώς το πήραν κι αυτό στα χαλαρά;