Όχι άλλο κάρβουνο!

‘‘Οι φίλοι της ΑΕΚ έχουν ανεχθεί και τραβήξει τόσα πολλά όλα αυτά τα χρόνια, που ακόμη κι ο Μουρίνιο να ερχόταν επιφυλακτικοί θα ήταν για το μέλλον της ομάδας.Λογικότατο.
…..
‘Ετσι λοιπόν με το Χιμένεθ ,είμαστε αναγκασμένοι να κρατάμε ‘μικρό καλάθι’ για να μην την ξαναπατήσουμε.Εξάλλου το ρόστερ της ομάδας έχει χτυπητές αδυναμίες.’’

Aυτά μεταξύ άλλων είχα γράψει λίγο μετά την άφιξη του Μανόλο Χιμένεθ (7.10.2010) στην Αθήνα.Οι περισσότεροι Αεκτζήδες αν και είδαν γρήγορα κάποια καλά αποτελέσματα (το 4-0 με Άρη εκτός και το 1-0 με ΠΑΟ εντός) κράτησαν...μικρό καλάθι.

Γνωρίζοντας τις αδυναμίες της ομάδας αλλά και την έλλειψη προοπτικής από τη διοίκηση ,οι περισσότεροι βλέποντας την εργατικότητα και τις φιλοδοξίες του Ισπανού ,έδωσαν πίστωση χρόνου και έκαναν τρομερή υπομονή, περιμένοντας το καλύτερο,μη έχοντας κι άλλη επιλογή .Για άλλη μια φορά αποδείχτηκε ότι στην ΑΕΚ δε γίνονται πλέον θαύματα.

‘‘Η ουσία είναι ότι αυτό που μοιάζει με ΑΕΚ στο γήπεδο, πρέπει κάποιος να πάρει την απόφαση να του κάνει ‘ευθανασία΄.Δεν γίνεται άλλο να βασανίζονται οι Ενωσίτες φίλαθλοι βλέποντας ένα συνονθύλευμα αδιάφορων και περιορισμένων ικανοτήτων παραγόντων και ποδοσφαιριστών να εκπροσωπούν την ΑΕΚ.Δεν γίνεται άλλο η ομάδα να αποτελεί αντικείμενο χλευασμού και ειρωνικων σχολίων .’’ Αυτό είναι απόσπασμα από σχόλιο μετά το 0-0 εντός με την Κέρκυρα(6.1.2011).

Μέσα σ’αυτό το γενικό χάλι χάνονται και οι όποιες αρετές του εργατικού προπονητή της ομάδας και δεν φαίνεται να πιάνουν καθόλου τόπο οι επιστημονικές συμβουλές του συνεργάτη του (καθηγητή αθλητικής ψυχολογίας) Μιγκέλ Μορίγια.Είναι πλέον εξαιρετικά αβέβαιο το μέλλον του Μανόλο στην ΑΕΚ ,αφού απέχει λίγο από την πόρτα της εξόδου .Για την ακρίβεια έναν αποκλεισμό από το Κύπελλο.Τόση είναι η απόσταση του από την κόκκινη γραμμή .΄Οχι τόσο για τις δικές του (αλλοπρόσαλλες) επιλογές το τελευταίο διάστημα (απόρροια της γενικότερης σύγχυσης), όσο γιατί αυτή η ΑΕΚ δεν φαίνεται να σώζεται με τίποτα.Ακόμη κι αν πάρει το Κύπελλο(δύσκολο έως απίθανο!).

Επομένως καλό είναι κάποιοι να καταλάβουν ότι δεν φταίει μόνο ο προπονητής σε μια ομάδα (τα ακούτε κύριοι που πηγαίνατε στο γήπεδο με...τους κέρμιτ;).Είναι η γενικότερη αρρώστεια που απειλεί να καταστρέψει καθετί υγιές έρχεται σε επαφή με αυτή.Κάτι σαν καρκίνος,όσο αποκρουστικό κι αν ακούγεται αυτό.

Και αν σας φαίνεται αυτό υπερβολικό αυτό ,κοιτάξτε τη μπασκετική ΑΕΚ πώς την κατάντησαν Φιλίππου και Ορίτζιναλ.Με το ενάμιση πόδι στην Α2.Τουλάχιστον όταν το ποδόσφαιρο του Παναθηναϊκού ή του Ολυμπιακού περνούσε τις μαύρες μέρες του ,το μπάσκετ έδινε κάποιες χαρές στους οπαδούς τους. Στην ΑΕΚ τί;