Αναρωτιόμαστε συχνά γιατί δεν έχουμε ποδόσφαιρο σαν αυτό που πρακολουθούμε στα ξένα πρωταθλήματα ή στα ευρωπαϊκά κύπελλα και μας πιάνει απογοήτευση.Περιοριζόμαστε σε κλισέ του τύπου ‘δεν έχουμε υποδομές’ ή ‘εδώ ειναι όλα στημένα’ κι έτσι κανείς δεν κάθεται να προβληματιστεί πραγματικά γιατί ‘έξω παίζουν μπάλλα κι εμείς εδώ κάτι σαν ... μπάλλα’.Κατά την ταπεινή μου γνώμη το πρόβλημα ξεκινάει από χαμηλά.Το σάπιο δέντρο έχει και σάπιες ρίζες.
Χθες παρακολούθησα τον αγώνα Ελευθερούπολη – Αγία Ελεούσα , στο γήπεδο της Νέας Ιωνίας ,για την Α’ κατηγορία της ΕΠΣΑ.Όλοι κι όλοι οι θεατές ήταν καμιά πενηνταριά ,κυρίως πατεράδες ή φίλοι παικτών όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις κατηγορίες.Και μπράβο τους που πήγαν γιατί η θερμοκρασία ήταν λίγο πάνω από το μηδέν και έριχνε χιόνι! Οι παίκτες και των 2 ομάδων πιτσιρικάδες στην πλειοψηφία τους.Τελικό σκορ 6-0 υπέρ της Ελευθερούπολης.Βαρύ για την Αγία που κινδυνεύει με υποβιβασμό και δεν δείχνει πως θα τον αποφύγει .Το πρώτο γκολ (και μάλιστα αυτογκόλ) μπήκε στο μισάωρο.Το 2ο με πέναλτυ στο 60 και απλά το σκορ πήρε διαστάσεις θριάμβου στα τελευταία 10 λεπτά που οι φιλοξενούμενοι περίμεναν ο διαιτητής να σφυρίξει τη λήξη.
Δεν τα λέω αυτά για να σας κουράσω με λεπτομέρειες από έναν αδιάφορο αγώνα.Απλά μου έκανε εντύπωση ότι από τη στιγμή που έγινε το 1-0 οι οπαδοί των φιλοξενούμενων που ήταν περισσότεροι και πιο εκδηλωτικοί,έβριζαν τους παίχτες τους και τους παρότρυναν να τα παρατήσουν γιατί τους ντρόπιασαν!Και για να καταλαβαίνει κάποιος που δεν έχει εικόνα από τα ερασιτεχνικά ,μιλάμε για 5 ανθρώπους που παίζουν τα παιδιά τους (!) και τα μπινελίκια τους ακούγονται σε όλο το γήπεδο! Για το προκαταβολικό βρισίδι στους διαιτητές δεν το συζητάμε καν ... Απ’ότι μου έχουν πει κατά καιρούς φίλοι που παρακολουθούν ‘ευγενέστερα’ αθλήματα που παίζονται σε κλειστά γυμναστήρια ,το ίδιο συμβαίνει κι εκεί.Επομένως όταν ο άλλος πάει στο γήπεδο που παίζει το παιδί του και βρίζει σαν τον τελευταίο νταλικιέρη(συγγνώμη αν είναι κανείς νταλικιέρης!) και βγάζει όλο του το χτικιό ανάμεσα σε 20 -30 ανθρώπους ,φανταστείτε τι θα κάνει σε αγώνα Superleague
ανάμεσα σε μερικές χιλιάδες ...
Δεν θα πω τα περί παιδείας και ελληνικής νοοτροπίας γιατί είναι αφοριστικά και γενικευμένα και σε τελική ανάλυση δεν οδηγούν πουθενά.Θα μιλήσω όμως για καφρίλα και αλητεία που δεν υπολογίζει τίποτα και μεταφέρει τα προβλήματα που έχει ο καθένας στην κοινωνική του ζωή στα γήπεδα ,γιατί εκεί νομίζει ο καθένας ότι μπορεί να απειλεί θεούς και δαίμονες ή να βρίζει όποιον θέλει ,μένοντας στο απυρόβλητο και ατιμώρητος για πάντα.
Και για να κλείσω θα δώσω μια εικόνα από το ματς που ανέφερα.Ένας πατέρας παίκτη της φιλοξενούμενης που ο γιος του ήταν εκτός 18άδας και έβλεπαν το ματς από την εξέδρα ,έκανε ότι και οι άλλοι που προανέφερα .Όταν το παιδί τον παρακάλεσε να σταματήσει γιατί προφανώς ντράπηκε για τη συμπεριφορά του πατέρα του ,τα έβαλε με το γιο του που δεν καταλαβαίνει ότι ο πατέρας του τρέχει για το καλό του από γήπεδο σε γήπεδο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου