Ντούσαν,τέλος εποχής

Για όσους Αεκτζήδες πλησιάζουν τα 40 ή τα έχουν μόλις περάσει ,το όνομα Ντούσαν Μπάγεβιτς ήταν πάντα συνδεδεμένο με την ΑΕΚ.Απλά γιατί πάντα υπήρχε στην ΑΕΚ από όταν ήμασταν παιδιά και καταλάβαμε τι σημαίνει μπάλλα, δικέφαλος αετός και Νέα Φιλαδέλφεια.

Από τότε που πρωτοήρθε στην ΑΕΚ ως παίκτης(1977),με εκείνο το αρχοντικό και αγέρωχο στυλ του(από το οποίο και χαρακτηρίστηκε ‘πρίγκιπας’)στον αγωνιστικό χώρο και αργότερα με το ίδιο στυλ σαν προπονητής(από όποια ομάδα κι αν πέρασε),ήταν πάντα σημείο αναφοράς,μια μεγάλη προσωπικότητα.

Η σχέση οπαδών ΑΕΚ-Μπάγεβιτς,πέρασε από όλα τα στάδια.Από τον ενθουσιασμό,τη λατρεία και την αποθέωση - στην πίκρα,στον εξεφτελισμό (εμετικά πανό ,κέρμιτ)και στην πλήρη ρήξη(σφαίρες και προπηλακισμοί). Όσοι δεχθήκαμε την περίφημη συγνώμη του,βλέπαμε ότι δεν μπορούσε και περιμέναμε κάτι σαν θαύμα για να ξαναζωντανέψει την ομαδάρα του ’90.Μάταια φυσικά,γιατί με τα προβλήματα και τις ελλέιψεις της τωρινής ΑΕΚ,ούτε ο Μουρίνιο θα έκανε κάτι παραπάνω.

Πολλά άρθρα γράφτηκαν και πολλά ακόμα ετοιμάζονται για το τρίτο (και οριστικό) διαζύγιο του Ντούσαν Μπάγεβιτς με την ΑΕΚ.Πολλές και οι απόψεις βέβαια ,αλλά ξεχωρίζουν τα εξής:

1.Kαλά έκανε και παραιτήθηκε, αφού έβλεπε ότι δεν μπορούσε να βοηθήσει την ομάδα η παρουσία του, με τις τόσες αντιδράσεις εντός(βλ.Αργεντίνικη κλίκα) κι εκτός αποδυτηρίων(βλ.ορίντζιναλ και λοιπούς ‘κολλημένους’).
2.Έφυγε σαν κύριος,έχοντας δώσει ότι μπορούσε για την ομάδα που αποδεδειγμένα αγαπάει ,παραμερίζοντας μάλιστα σε αυτή την τρίτη θητεία του,τον περίφημο εγωισμό του.
3.Δεν τίθεται θέμα προπονητικής αξίας,επειδή δεν κατάφερε να ξαναοδηγήσει την ΑΕΚ στις επιτυχίες, αλλά ελέγχεται για τις δηλώσεις του περί ομοιότητας της φετινής ΑΕΚ με την υπερομάδα ΄90-’95.

Πλέον δεν υπάρχει γυρισμός.Το διαζύγιο είναι οριστικό.Ίσως τον ξαναδούμε αν προσκληθεί στα εγκαίνια του νέου γηπέδου της ΑΕΚ(λέμε τώρα…).Το κρίμα για τον ίδιο, είναι ότι αν είχε φύγει το καλοκαίρι ,τώρα θα ήταν προπονητής της Εθνικής.Φοβάμαι ότι πλέον έχασε αυτή την ευκαιρία…

Ο καθένας μπορεί να τον θυμάται όπως θέλει,σαν πρίγκιπα ή σαν βάτραχο.Εγώ,αν μου επιτρέπετε,θα τον θυμάμαι με το 9 στην πλάτη,να βάζει γκολ με φοβερή κεφαλιά ψαράκι στο ΑΕΚ–Πόρτο 6-1 (Κύπελλο Πρωταθλητριών,1978,Νέα Φιλαδέλφεια).Κρατάω επίσης και την ιεροτελεστία με το παρατεταμένο χειροκρότημα και την ιαχή ‘ΝΤΟΥΣΑΝ-ΝΤΟΥΣΑΝ’ που δονούσε την Φιλαδέλφεια κάθε φορά που έμπαινε στο γήπεδο.Κρατάω όμως και εκείνη την ‘τρύπια’ υπόσχεση το 1996, που δεν κράτησε ποτέ:’…αν πάρουμε το Κύπελλο,θα μείνω…’

Αντίο Ντούσαν.