Transition

Mε τον όρο transition(μετάβαση) οι προπονητές περιγράφουν
τη δυνατότητα μιας ομάδας να μεταβεί από την επίθεση στην άμυνα και το αντίστροφο.Δηλαδή όταν έχει τη μπάλλα και τη χάσει πόσο γρήγορα θα οργανωθεί σε θέση άμυνας και ανάποδα όταν ‘κλέψει’
τη μπάλλα πόσο άμεσα θα αλλάξει στάση προς τη δημιουργία επίθεσης και αιφνιδιασμού του αντιπάλου.

Με τον ίδιο όρο και κάνοντας μια πιο ελεύθερη μετάφραση,θα μπορούσαμε να δούμε πως και πότε (κι αν) θα προσαρμοστεί ο
μέσος Έλληνας ποδοσφαιρόφιλος-τηλεθεατής, από το θέαμα που μόλις παρακολούθησε στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής, στην ‘υποκουλτούρα’ της ελληνικής Superleague και των προκριματικών των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Πώς να αντέξεις να δεις μετά τον παιχταρά Ντιέγκο Φορλάν,
ολόκληρο αγώνα για κάποια(?) προκριματική φάση ,σε κάποια(?) χώρα (που χρειάζεσαι φρεσκάρισμα στη γεωγραφία για να βρεις
τη θέση της στο χάρτη) και με κάποια ομάδα ,που συνήθως δυσκολεύεσαι και να προφέρεις το όνομά της;Δεν τολμώ καν να φανταστώ φιλικό με 'μπυραρία'…

Τransition λοιπόν από γήπεδα-χαλιά σε γήπεδα-(μαύρα) χάλια
(που κάθε χρόνο ,τέτοια εποχή τα κάνουν παλατάκια σύμφωνα με τα δημοσιεύματα).Μετάβαση από ατμόσφαιρα καταπληκτική ,χωρίς παρατράγουδα(κι ας μας ζάλισαν οι βουβουζέλες!) και εξέδρες χωρίς κάγκελα,σε εξέδρες με πολλά και σκουριασμένα κάγκελα,με οπαδούς να προσπαθούν να σημαδέψουν με αντικείμενα τα κεφάλια των ‘αντιπάλων’.Μετάβαση από παιχνίδι με κυκλοφορία μπάλλας,με ταχύτητα και εκμετάλλευση κενών χώρων,σε αγώνες με αργό τέμπο στυλ δεκαετίας ’60,όπου είναι ζήτημα αν γίνονται πάνω από 3-4 σωστές πάσες. Μετάβαση από ποδοσφαιριστές-επαγγελματίες που (παρά το ότι είναι τέλος σεζόν και έχουν παίξει ίσως και πάνω από 60 ματς) τρέχουν 90 και 120 λεπτά,σε ποδοσφαιριστές –φίρμες που νομίζουν ότι μας κάνουν χάρη που αγωνίζονται…Για διαιτησία ας το αφήσουμε καλύτερα(ακόμη και μετά τα τραγικά λάθη του Μουντιάλ).

Είναι καλοκαίρι,κάνουμε διακοπές,θα έπρεπε να είμαστε πιο αισιόδοξοι.Αλλά πώς;Πολλά τα ερωτηματικά.

Η απάντηση σίγουρα δεν είναι απλή ,αλλά δεν νομίζω πως είναι και τόσο μπερδεμένη όσο μας την παρουσιάζουν.Όσο όμως θα συνεχίζουν να κάνουν κουμάντο άνθρωποι της νύχτας (που μπορεί να έχουν καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον τους αλλά εξακολουθούν να είναι πρόεδροι ΠΑΕ!),μεγαλοεπιχειρηματίες που χρησιμοποιούν λαοφιλείς ομάδες για να προωθούν τα συμφέροντά τους, διάφοροι αποτυχημένοι πολιτικοί που τοποθετούνται σε ρόλους–κλειδιά (ως πρόεδροι ΕΠΑΕ ,ΕΠΟ ,ΟΠΑΠ κλπ) και διαιτητές –κοράκια ως επικεφαλής ΚΕΔ , τότε το μέλλον δε φαίνεται πώς μπορεί να είναι καλύτερο…

Πολύ περισσότερο όταν παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές επιστρέφουν με τυμπανοκρουσίες σαν παράγοντες ,ξέρουν καλύτερα από τον καθένα τι γίνεται κι ενώ πείθουν αρχικά ότι κάτι θα αλλάξουν,τελικά βάζουν το ‘εγώ’ τους πάνω από το καλό της ομάδας και του ελληνικού ποδοσφαίρου (περίπτωση Ντέμη Νικολαϊδη) ,ποιόν να πιστέψουμε και γιατί να πάμε στο γήπεδο;

Και επειδή όλα είναι καλώς καμωμένα για όλο το προαναφερθέν σύμπλεγμα ,ακούμε ότι επιστρέφει ο πρόεδρος της Ριζούπολης
(o κ.Κανελλόπουλος,ο τότε πρόεδρος ΕΠΑΕ) ως πρόεδρος της Superleague!!!

Oκ, πάλι θα περιμένουμε να αρχίσουν οι αγώνες των ομίλων για το Champions’ League…Καλά μπάνια!